Zoals het een kunstenaar betaamt, wordt Joshua pas wakker na de noen op en denkt hij, hmm … eerst koffie. Iedereen vindt het perfect normaal voor een kunstenaar. Opstaan halverwege de dag en dan liters koffie naar binnen slurpen. Joshua checkt zijn mail en de gebruikelijke websites.
Een beginnend kunstenaar moet steeds op zoek zijn naar nieuwe ideeën en vooral het geld om deze uit te bouwen. Maar kunst kan ook anders, denk Joshua.
Kunst met een grote K
Waarom kost een oud, vergeeld schilderij 1.000.000 euro? Zijn mensen zot? Kunst begint met ideeën en niet met de K van KL*TE-kapitaal, denkt Josh. Als ik ooit kunstenaar word, dan zal het anders zijn. Misschien kan ik een kunstwerk maken met 400 cavia’s die ik op een zolderkamer opsluit en laat verhongeren. Helaas, er was al iemand dit van plan.
Misschien iets met homo’s en foto’s van die heilige profeet waar de laatste tijd zoveel heisa rond is. Zou wel kunnen lukken, Josh, maar toch, al die heisa, pff. Het zou een echte beproeving zijn om het allemaal te doen. Een product maken waar de mensen iets aan hebben. Iets waarvan ze zeggen, YES, dat is het. Het zou ook al kunst kunnen zijn.

Inderdaad, wie zoekt er nu niet naar een dergelijk product. Waarom ligt deze paraplu nog niet in de winkel? Waarom zou een goed product geen kunst zijn en een slecht schilderij wel? Pff, screw de oude meesters.
Respect is te verdienen
Kunst is iets origineels, iets dat IK niet zomaar kan maken. Geen pot verf of een hoop familiale uitwerpselen. Kunst vraagt ambacht, kunde en veel tijd (want dat hebben de meeste mensen niet). Kunst moet de wereld veranderen. Kunst moet de maatschappij redden.

Tegelijkertijd moet kunst de mensen aanzetten tot nadenken. Over de wereld, over de oorlog, over zichzelf. Met kunst kan ik de mensen dingen aan het verstand brengen. Op een éénvoudige, simpele manier … op HUN niveau.

Waar is Waldo?
Kunst met nieuwe media? Hmm, dat zou nog iets zijn. Flashy concerten in de stijl van Praga Khan, bestaan al. Josh legt een nummertje op en Maurice duwt de noten door installatie.
Helaas beperkt Joshua’s muzikale kennis zich tot PLAY en FFORWARD. Een gemiste kans, hij weet het, maar ja, wat kan je er aan doen. No regrets. Alle goede ideeën zijn al gebruikt. Ofwel pik ik een idee, ofwel combineer ik 2 succesformules en maak er mijn ding van. Een combinatie van Where is Waldo en Google Maps. Nope, bestaat ook al. Where on Earth is Waldo? Knap!

De voormiddag zit er op. Joshua begint honger te krijgen. De balans van zijn kunstzinnige surfttocht is dat hij nog nergens staat. Een mens krijgt er honger van, zucht Josh en hij doet zijn jas aan. Vlug even naar de Carrefour op de hoek. Elke kunstenaar zit in met het milieu, dus even de herbruikbare plastieken zak meenemen. Krijgen we extra spaarpunten voor.
Kunst is toeval
Joshua woont in New York. Even naar de Carrefour is voor hem dus niet even. Overvolle straten trotseren of de achterbuurt in. Moeilijke keuze. Bwa, waarom niet vlug de metro? Joshua zet een sprintje in. De wind in zijn haren. De herbruikbare zak … niet meer in zijn zakken. Een metrorooster grijpt de plastieken zak en blaast hem vol warme lucht.
30 cent en Kunst is geboren, tss …



May 8th, 2008 op 10:58 am
[...] over dit onderwerp? Compleet belachelijk, ik schilder nietKunst maken is een kl*tejobWe love you, Trent!Humans 1 – Spambots 1Mag ik een prepaid kaartje Office 2007?Vista Capable? Sue [...]